توان پرداخت اجاره را ندارم آیا خانه های موبایل مینی راه حل هستند؟
اجاره خانه در استرالیا در حال حاضر کمتر از همیشه مقرون به صرفه است. اغراق نیست اگر این وضعیت را بحران بنامیم، زیرا نرخ خالی این خانه ها در پایین ترین حد خود قرار دارد.
با این حال، برخی از گزینه های نسبتا ساده، آسان برای اجرا و مقرون به صرفه وجود دارد که می تواند استرس ناشی از قیمت مناسب اجاره را کاهش دهد.
این اقدامات شامل کاهش محدودیتهای برنامهریزی برای خانههای کوچک و غیرسنتی و اجازه دادن به اجاره به اصطلاح «آپارتمان بزرگ» (یک واحد مسکونی مستقل در همان زمین با خانه تکخانواری، اغلب برای والدین سالمند) است. که به صاحبان املاک اجازه میدهد زمینهای خالی را به خانههای کوچک اجاره کنند، حتی ممکن است یارانههایی را برای ساختن «آپارتمانهای بزرگ» یا مقاومسازی خانههایی برای زندگی دو خانواده ارائه دهند.
آپارتمانهای مادربزرگ معمولاً در استرالیا قانونی هستند، اگرچه تابع مقررات ایالتی هستند، اگرچه ایالتهایی مانند کوئینزلند و ویکتوریا محدودیتهایی برای زندگی در آنها دارند.
در کوئینزلند، اکثر شوراهای محلی، محل سکونت را به اعضای یک خانواده محدود میکنند، که به عنوان گروههایی تعریف میشوند که «برای مدت طولانی با هم زندگی میکنند و به طور مشترک غذا یا سایر نیازهای زندگی را تأمین میکنند».
در ویکتوریا، آپارتمانهای مادربزرگ فقط میتوانند برای افرادی که تحت تکفل ساکنان فعلی خانه هستند، محل سکونت فراهم کنند (از این رو نام «واحدهای افراد وابسته» نامیده میشود).
این خانه های کوچک، به ویژه آنهایی که روی چرخ هستند، معمولاً برای اقامت دائم مورد تایید نیستند. دولت های محلی آنها را RV می دانند و زمان اقامت از صفر تا حدود سه ماه را مجاز می دانند.
برخی از مقامات محلی آنها را تحمل می کنند، اما در صورت دریافت شکایت می توانند از آنها بخواهند که در کوتاه مدت تخریب یا حذف شوند.
این می تواند باعث ناراحتی بزرگ شود. برخی از صاحبان خانه های کوچک می گویند که در ترس دائمی از اینکه از آنها خواسته شود که خانه را ترک کنند زندگی می کنند. در سالهای اخیر، تعداد فزایندهای از پستها را در صفحات رسانههای اجتماعی خانههای کوچک مشاهده کردهایم که برای «فضایی برای ماندن» التماس میکنند.
به دلیل این موانع، اکثر خانههای کوچک در استرالیا در شهرهایی که تقاضا برای خانههای اجارهای بیشتر است، یافت نمیشوند، بلکه در مناطق روستایی پنهان شدهاند.
حمل و نقل عمومی، اشتغال، آموزش و خدمات بهداشتی اغلب در این مکان ها ضعیف هستند. اگر برای مقامات ناشناخته باشد، ساکنان خانه های کوچک نیز ممکن است در معرض خطر فزاینده ای از بلایای طبیعی، مانند آتش سوزی در جنگل ها و سیل باشند.
مزایای محدودیت های آرامش بخش:
برداشتن برخی محدودیتها برای اجاره آپارتمانهای مادربزرگ و اجازه و تنظیم زندگی طولانیمدت در خانههای کوچک به کاهش بار بر دوش اجارهکنندگان کمک میکند. در عین حال، برای شوراهای محلی که به دنبال محدود کردن گسترش ناپایدار با چگالی کم در حاشیه خود هستند، این امر یک شکل نسبتاً ملایم و محجوب تراکم را در منطقهای که تغییر عموماً مورد علاقه نیست، ممکن میسازد.
همچنین میتواند از پیری بیشتر در محل حمایت کند (به افراد مسن اجازه میدهد در جوامع خود بمانند و در عین حال کوچکسازی میکنند)، فشار توسعه بر محیط طبیعی را کاهش میدهد و درآمد ارزشمندی برای صاحبان املاک و فرصتهای جدید برای شوراهای محلی فراهم میکند. منابع مالیاتی
اجازه دادن به صاحبان املاک برای اجاره فضا به ساکنان خانه های کوچک (با مقررات مناسب برای ظاهر زیبایی، ویژگی های ایمنی و تأثیرات زیست محیطی) می تواند یک راه مقرون به صرفه و سریع برای افزایش اجاره بهای گروه های جمعیتی خاص باشد. به عنوان مثال، زنان مجرد بالای 50 سال در معرض خطر بالای بی خانمانی هستند و بیشترین علاقه را به زندگی در خانه های کوچک دارند.

